Search

…Hayat …

Yelken açtım

Yelken açtım ben kendime, engin derinliklerime yolculuk yapıyorum. Bir yanım kabullenmek istemiyor, bir yanım çocuk gibi umutlar içinde. Yeni baştan keşfediyorum kendimi. Anladım ki hayatımda herkese davrandığım kadar anlayışlı ve özverili davransaymışım kendime, bu kadar kırmazdım kalbimi, bu kadar incitmezdim... Continue Reading →

Küçük mutluluklar

Her gülümseme yeni bir umut taşısın istiyorum. Küçük mutlulukları özledim hayatımda. Öyle farketmeden gelen, minicik ama kocaman hissettiren küçük mutluluklarımı özledim ben. Koca bir tebessüm bırakan yüzümde, yüreğimi ısıtan, yaşamıma renk katan, küçük mutluluklar. Renkler olsun hayatımda, bana ışık tutan,... Continue Reading →

Bana

Bana, beni anlatma. Ben hala kendimi bulma çabasındayım. 22.02.2012

Telafi

Telafi etmek istemiyorum yaşadıklarımı, çünkü telafisi yok. Ben sadece devam etmek istiyorum kazandıklarımla, kendime kattıklarımla. Telafisi yok, kazanımlar, iyikiler var. Bütün hayatım iyikilerle dolup taşsın. Hoşgeldin yeni yaşım. 25.01.2019

Ben bir ağacım

Köklerim yerin dibinde, gövdem gökyüzünde. Geçmişimden geldim ben, sırtımda yaşanmışlıklarımla, bugünüme ve yarınıma bakmak için başım havada. Ben bir ağacım, dallarım, yapraklarım var, meyve vermeyen tomurcuklarım, rüzgarda savrulan çiçeklerim var. Bir ağacım ben, bir yaşantının satır arasına sıkıştırılmış, korkularını artık... Continue Reading →

Küstah

Küstahsın sen hayat. Eline silahlarını kuşanmış, yüzüne maskelerini takmış, sırtında kalkanıyla bencil ve küstahsın işte. Pervasızca saldırıyorsun, merhametin de yok senin. Saygısızsın da üstelik. Sınırlarımı hiçe sayıyorsun. Düpedüz küstahsın işte. Sanki o sahneden hiç inmeyecek sanıyorsun kendini, senin için çalıyor... Continue Reading →

Affediyorum

Affediyorum sizi; beni üzen insanları, hak etmedikleri halde fazla değer verdiğim yaşanmışlıklarımı, gereğinden fazla anlam yüklediğim tüm anılarımı. Beni olduğum gibi kabul edemeyip kendi kalıplarına sokmaya çalışanları, sonra beni anladıklarını zannedip de hayatıma yön vermeye çalışanları. Korkularımdan ya da zaaflarımdan... Continue Reading →

söyle bakalım

söyle bakalım sen ne zaman bu kadar yalnız kaldın böyle kalabalağın içinde. ne zaman yabancılaştık, ne zaman bu kadar uzaklaştık biririmizden. ne zaman bu kadar boğucu, yıpratıcı olduk birbirimize. söyle ruhum sen ne zaman vazgeçtin benden. 12/11/2018

Kuşku ve endişe

Kuşku ve endişe sarar bedenini, aniden saran nereden geldiğini tespit edemediğin rahatsız edici duygular. Bir anda yaşam alanı küçülmüş, daralmıştır herşey. Hareket etmek zorlaşır ama daha çok düşüncelerdir bir çember içinde sıkışıp kalan. Hep ayni şeyleri düşünüp içinden çıkamamak. Sıkışıp... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d blogcu bunu beğendi: